آغاز تموز

باز این شهریور لعنتی شروع شد و حرص خوردن های من هم شروع شد...دقیق نمی دونم ، شاید سه سال یا چهارسال قبل بود که من هم به جرگه همون کسایی پیوستم که همیشه دعا میکنن کاش روز تولدشون نیاد. نه اینکه تولد بده نه... بیشتر این شرمندگی بقیه است که آزارم میده. جوری که فکر می کنم کاش هیچ کس نمی دونست تولدم چه تاریخیه...هر سال و هرسال میگم فدای سرتون... فدای سرت جانم... به فدای یه تار موت... تو خودت بهترین هدی